απόψε όλα με γυρνούν
σαν αυγή σε βυθό
σε στιγμές που πονούν
και μονάχος μου κλαίω
ακόμα υπάρχεις παντού
στα σχήματα του καπνού
της ζωής μου που καίω
σε κρύβω μες την σιωπή
γιατί νιώθω ντροπή
που ακόμη σε θέλω
υπάρχω στο πουθενά
είναι όλα κένα
πίσω αν δε σε φέρω
Κι 'σαι σαν το κελί
που 'χει πόρτα ανοιχτή
μ' από μέσα δεν βγαίνω
Κι 'μαι κήπος ξερός
μπλε εσύ ουρανός
μια βροχή περιμένω
Κι 'σαι δρόμος γυμνός
που διαβαινω διαρκώς
μα όλο στάσιμος μένω
Σαν στεγνός ποταμός
μπλε εσύ ουρανός
μια βροχή περιμένω
απόψε όλα με γυρνούν
σε στιγμες που δεν ζουν
είναι μέσα μου μόνο
σαν αυγή σε βυθό
όταν σε θυμηθώ
πνίγομαι μες τον πόνο
σαν να παίζουμε κρυφτό
τα μάτια κλείνω, μετρώ
μα ποτέ δεν σε βρίσκω
δεν με νοιάζει αν χαθώ
είμαι σκια και ποθώ
τον δικό σου τον ίσκιο