Εσύ που ψάχνεις στα μάτια την αλήθεια
κατάματα μην με κοιτάς,
εκεί θα βρεις μονάχα παραμύθια
που ξεγελούν τον συγγραφέα τους
από τα πρώτα λόγια ως τα τελευταία τους
κι από αυτοσκοπός μου γίνανε συνήθεια
Θες να χωρέσει η θάλασσα σ' ένα ποτήρι
για να την πιεις κι εγώ να κολυμπάω στα βαθιά
να βρει παρέα το ξεχασμένο σου ακρωτήρι
σε ένα καράβι καρφωμένο στη στεριά
Μην ψάχνεις σε μένα όσα αλλού δεν βρίσκεις
αν σ' αγαπήσω μην με ρωτάς
έχω ξεχάσει πως είναι κάπου να ανήκεις
ουράνιο τόξο ήμουν μα μίσησα τα χρώματα μου
τώρα αγαπάω μόνο το μαύρο απ' τη σκιά μου
κρέμομαι σαν ετοιμός να πέσει σταλακτίτης...
19 σχόλια:
Κρυμμένες αλήθειες αλλά τουλάχιστον ειλικρινή
αισθήματα. Είμαστε τελικά πολύ παράξενα
πλάσματα . . .
Είμαστε τα πλέον παράξενα...
Κωνσταντίνε κάτι έχει το blog σου και δεν μπορούσα χθες να αφήσω σχόλιο,φαντάζομαι και άλλοι.
Ενεργοποίησε αν θέλεις το παραθυράκι στα σχόλια εκείνο δεν κολλά .
Καλημέρα
Σε ευχαριστώ φίλε μου, τώρα ειν' οκ?
"εκεί θα βρεις μονάχα παραμύθια"...
κάπου ξαναλέγαμε για τα μάτια, πόσα κρύβουν, πόσα δεν μπορούν να αποσιωπήσουν...
πολυσύνθετοι οι άνθρωποι, συγκαλλημένοι και απροστάτευτοι μαζί.
κι εγώ δεν μπορούσα να σου γράψω σχόλιο, κάτι άλλο ήθελα να σου πω, δεν το θύμαμαι, ίσως προσεχώς η γραφή σου μου το υπενθυμίσει...
θυμήσου το... με νοιάζουν οι σκέψεις σου...
έβαλα κ το email μου για το οτιδήποτε
ωραίο....
πολύ ψαγμένος στίχος...
να 'σαι καλά...
Ναι,είσαι οκ :)
όμορφο το ποίημα ,απλά έχασα την αρχική εντύπωση γιατί δεν έπαιρνε το σχόλιο χαχα
καλό απόγευμα
Σταλακτίτες για να γίνουμε, τέρμινα πολλά στό αβυσσαλέο σκοτάδι θα πρέπει να μείναμε! Στην υγρασία να μας τρυπά τα σωθικά και το αίμα μας ασβέστιο γεμάτο. Να κρέμόμαστε! Σκέψου όμως φίλε μου αν τελικά αγγιξουμε το σταλαγμίτη που από κάτω μας καρτερά τότε τι θα έιμαστε;
Συγχαρητήρια πραγματικά αξαιρετικό το ποιήμα σου!
Καλησπέρα!
Πολύ αληθινό αυτό που λες... ίσως αυτό είναι ο φόβος μας να μην αγγίξουμε ποτέ την αλήθεια μας...
Να 'σαι καλά...!
Καλο είναι να αγαπάς κάτι απο τον εαυτο σου ακομα κ αν αυτο
είναι μια μάυρη σκιά..
Αν πέσεις μη σπάσεις
αν μείνεις μη λιώσεις
δεν είσαι παραμύθι
για να τελειώσεις ...
Καλημέρα :)
Πολύ ομορφο οπως πάντα !!
να βρει παρέα το ξεχασμένο σου ακρωτήρι
σε ένα καράβι καρφωμένο στη στεριά
κοιτώ το στίχο
και τον θαυμάζω...
εξαιρετικός!
καλημέρα
σε φιλώ
Ακόμη και όταν παλεύεις με τις σκιές ... εξακολουθείς να είσαι λυρικότατος...
Μεγάλη Καλημέρα
El Corazon η σκιά μας είν η μόνη άφθαρτη αξία μας τελικά...
μου άρεσουν οι στίχοι σου!
Φαίδρα σε ευχαριστώ πολύ... περιγράφω όπως μπορώ την προσπάθεια απόδρασης από την μοναξιά...
Odiporos σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...
Καλή σου μέρα...
"Μην ψάχνεις σε μένα όσα αλλού δεν βρίσκεις
αν σ' αγαπήσω μην με ρωτάς
έχω ξεχάσει πως είναι κάπου να ανήκεις
ουράνιο τόξο ήμουν μα μίσησα τα χρώματα μου
τώρα αγαπάω μόνο το μαύρο απ' τη σκιά μου
κρέμομαι σαν ετοιμός να πέσει σταλακτίτης..."
Τι σχόλιο να σου γράψω φίλε μου;...
Σε διαβάζω και βρίσκω τον εαυτό μου...
Με συγκινεί πολύ η γραφή σου!
Σ' ευχαριστώ με φιλί!
Το σημαντικότερο βραβείο είναι να βρίσκεις σε λόγια μου το μέσα σου... είναι ο αυτοσκοπός της γραφής μου όχι να εντυπωσιάζει μόνο μάτια κ σκέψη αλλά να αγγίζει τα βαθύτερα... τα δυσκολότερα...
Σε φιλώ κ σε ευχαριστώ...!
Δημοσίευση σχολίου