Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

Εσύ... Εγώ...



Εσύ δεντράκι στην μέση μέση της ερήμου
εγώ ένα τρένο που να κυλήσει θέλει στο γρασίδι
η μοναξιά σου μόνο σου έχει απομείνει
κι ούτε ένα αστέρι δεν ακούει την ευχή μου

Εσύ δάκρυ στην κάτω άκρη του προσώπου
εγώ ένα αφίλητο βατράχι κάποιου παραμυθιού
να σκαρφαλώσεις θες στην άκρη του ματιού
κι εγώ ένα φιλί έστω στο μέρος του μετώπου

Με την ελπίδα πως δίπλα σου θα φυτρώσω
την προσμονή πως θα με γκρεμίσεις απ' τις ράγες
ζήσε κρεμασμένη στην άκρη μέχρι να σε σώσω
κ θα ζω περιμένοντας, φιλιά σου χιλιάδες...

24 σχόλια:

Mina είπε...

..τώρα εξηγούνται όλα περί πρίγκηπα και βάτραχου..φιλί έστω στο μέτωπο.

stavroulazerva είπε...

Πολύ γλυκό και όμορφο!!!!!

Erevos είπε...

Μίνα μου... όλα εξηγούνται...!!

Erevos είπε...

Stavroula σε ευχαριστώ...!!!

Εύη Καφούρου είπε...

ΌΜΟΡΦΟ....

Erevos είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ...

vana mouzaki είπε...

εγώ ένα αφίλητο βατράχι κάποιου παραμυθιού...
dld twra ama se leo vatraxaki tha ftaio egooooo???
polu omorfo kale mouuuuu

Erevos είπε...

αν ακολουθούν κ φιλιά χιλιάδες... λέγε με όπως θες...! :)

Σε ευχαριστώ καλό μου...

Κωνσταντίνος Κ. είπε...

Προσμονή και πόθος για σμίξιμο.
Έτσι το είδα και αν η συνταγή πετύχει...
οι δυο μαζί το μπορούν ,
όλα πιο όμορφα να γίνουν.

καλό απόγευμα

Erevos είπε...

Κάπως έτσι φίλε μου!

El Corazon είπε...

Διαβάζωντας το..θυμηθηκα κατι που εγραψα πριν αρκετο καιρό !!
Του μοιάζει..
Επισης κατι ακομα..ενα αγαπημένο μου κομμάτι του Οδυσσέα Ελύτη..απο το
Μονόγραμμα!!

[b]Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Πάντα εσύ το αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο

Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά

Το βρεγμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά

Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει

Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιάπου μεγαλώνει

Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ

Επειδή σ’ αγαπώ και σ’ αγαπώ..[/b]

Να ακουσει το αστερι την ευχη σου ..
μορφη ανθρώπου να πάρει η μορφή σου ..
κ απο φιλιά να γεμίσει η καρδιά και η ψυχή σου ..

Καλό ξημέρωμα βατράχι :)

Erevos είπε...

Τι όμορφα όλα αυτά τα λόγια... πόσο απλά κ σπουδαία είναι... το να σου θυμίζω τόσο όμορφα λόγια είναι πραγματικά υπέροχο για μένα...

Καλό σου βράδυ...

El Corazon είπε...

Δε μου αρέσουν τα λόγια μα οι πράξεις..
Πες πως αυτα τα λόγια μου είναι πράξεις..
Σε ευχαριστω πολυ..
Παιρνω δυναμη απο εσενα ,οταν διαβαζεις ομορφα λογια ακομα κ αν
ειναι απο πονο βγαλμένα ,παιρνεις δυναμη !!

Να είσαι καλα

Erevos είπε...

όταν σφίγγοντας τον πόνο στα χέρια σου στάζουν λόγια που αγγίζουν τότε ξέρεις πως δεν πόνεσες άδικα...

Να προσέχεις...

El Corazon είπε...

οταν σφιγγοντας τα λόγια στην ψυχη σου σταζουν λογια που πονούν
..τοτε ξέρεις πως ναι πόνεσες άδικα!!


Κ εσυ να προσέχεις..

Erevos είπε...

άδικος πόνος... δεν ξέρω αν υπάρχει γιατί είτε μας μαθαίνει να μαθαίνει να αποφεύγουμε τα ίδια λάθη... είτε μας δείχνει πόσο αδύναμοι είμαστε να αντισταθούμε στα λάθη...

El Corazon είπε...

Δε μπορώ να αντισταθώ στα λάθη δυστυχώς είμαι πολύ αδύναμη..

Erevos είπε...

τα λάθη είναι η μήτρα της γνώσης του τι είμαστε...

Aenaos είπε...

Για μια ακόμη φορά έγραψες...!
Πολύ καλό μου άρεσε το τρένο που να κυλήσει θέλει στο γρασίδι...
Συνέχισε εμπνευσμένα...

Καλημέρα!

Erevos είπε...

σε ευχαριστώ πολύ...!

Siopila Aponera είπε...

Δύσκολος καιρός για πρίγκηπες ε;;
Καταλαβαίνω, καταλαβαινω . .
:-)

Erevos είπε...

Φαντάσου για τα βατράχια... :)

άναρχες φλόγες του Προμηθέα Δεσμώτη είπε...

Τρυφερό φίλε μου...

Καλησπέρα

Erevos είπε...

Σε ευχαριστώ...