Ειν' η ψυχή μου στεγνή, σαν χαώδες πηγάδι
σταγόνα δεν θα βρεις στον πυθμένα ν' αγγίξεις
μην ρωτάς το γιατί, παντού βλέπω σκοτάδι
εγώ μαύρο θα βλέπω όσο φως κι αν μου δείξεις
Ειν' ο χρόνος πολύς που η ζωή μου βαστάει
μην μου δώσεις ελπίδα να διψώ για να ζήσω
απ' το καράβι αυτό που μακριά σου με πάει
για 'σενα μην μου ζητάς στην θάλασσα να βουτήξω
Πέτρινη έχω καρδιά, μια μέδουσα είχε κοιτάξει
τότε που είχα φτερά και βροντερα γελούσα
τώρα ζω σαν σκιά, όσων κάποτε ζούσα
φτηνό αντίγραφο του πίνακα, που είχα κάποτε υπάρξει
Είναι αργά για χαρά, είν' αργά για αγγέλους
δεν ζητάω πολλά, μόνο μια ήσυχη τρύπα
φύγε μακριά..., ξέχνα όλα όσα σου είπα
ήταν το κύκνειο άσμα του αναπόφευκτου τέλους...
23 σχόλια:
Υπήρξαν στιγμές στη ζωή μου που ένιωσα ακριβώς έτσι.... μόνο που δεν έβρισκα τις λέξεις για να το περιγράψω...
Το ότι υπήρξαν κ δεν υπάρχουν πλέον είν' το όμορφο...
σε ευχαριστώ που δεν με ξεχνάς :)
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Επίσης Φωτεινή.
Η απόλυτη απογοήτευση...
υπέροχα εκφρασμένη!!!...
Καλή μέρα, φίλε μου!
Σε ευχαριστώ πολύ κ ειλικρινά...
Ειν'η ψυχή που στέκει χαμένη
και στεγνό δρόμο ψάχνει να διαβεί ..
Κάθε λέξη έχει την τιμή της
κάθε συναίσθημα ψάχνει να βρεί
τη λογική της !!
Αρκετη απογοητευση..μα ομορφη ..
Καλό ξημέρωμα
πολύ όμρφο ποιήμα, αψεγάδιαστο...
Σε ευχαριστώ πολύ Εύη μου...
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Επίσης stavroula! σε ευχαριστώ...!
Ανάταση εύχομαι
κι
ολόφωτο νου!
Με φιλιά!!!
Να 'σαι καλά φίλη μου... να περνάς όμορφα... φιλιά!
Ποτε δεν ειν'αργα για αγγέλους..
φτάνει η τρυπα να τους χωρά...
Καλημέρα .
ή... η τρύπα... να χωρέσεις άλλον ένα... κ να γίνει παλάτι...
Στη θαλασσα θα χτίσω τα παλάτια μου ..κ τους αγγελους θα χω συντροφιά μου ..
να μου τραγουδουν τα βραδυα
που θα 'σαι μακρια μου :)
κι όταν θα 'μαι μακριά σου... στην θάλασσα θα αφήσω τα χάδια μου... την μοναξιά σου να γλυκαίνω... κ τα παλάτια θα 'χουν το χρώμα των ματιών μου να μην σε χάνω στιγμή...
:)
Δεν χάνομαι εγώ
εδω τριγύρω σου πετώ..
να κατεβαίνεις κ στο πλάϊ μου... επίγειος θεός να νιώθω...
H ψυχή ειναι γεμάτη ..με όμορφες σκιές ...με πίνακες γεμάτους αχτίδες μικρες και όμορφες..
ζωντανές και αιθεριες..
Δε ζηταω πολλά..μια θέση ..
Η ψυχή να'ναι γεμάτη... κι ας έχει κ σκιές... οι σκιές, όταν πέσουν πάνω τους οι αχτίδες φωτός θα ξαναγίνουν χαρούμενες στιγμές...
Να ζητάς πολλά... η θέση... η μόνη θέση... σε περιμένει...!
για να ψαχνω να διαβασω παλιες σου αναρτησεις καταλαβαινεις οτι δεν ειμαι πολυ καλα...και τα λογια σου εδω αντιπροσωπευουν ακριβως το πως νιωθω...(μια ησυχη τρυπα ψαχνω)
τόσο καλά... η τρύπα υπάρχει... είτε συρθείς... είτε πετάξεις προς τα 'κει... να πας...
Δημοσίευση σχολίου